22 jul. 2012

Verblijf in Grenada.




Doordat we de afstand Kaapstad Grenada redelijk volgen planning afgelegd hebben, hebben we nog twee weken om uit te rusten en de boot weer in orde te maken. We werken 's morgens en het begin van de middag aan de boot en genieten daarna van het zwembad in de jachthaven, waar we al snel kennis maken met andere zeilers. Vooral het schoonmaken van de boot is heel veel werk, in Kaapstad lagen we in een industriegebied, met de daarbij behorende vervuiling. Overal zit zwart roet en we poetsen wat af. Zondag 6 mei is er in de haven een triatlon, het is een drukte van jewelste. Maar het grote klapstuk voor ons is wel als we 's middags gaan zwemmen, dat er een triatlon gehouden wordt voor kinderen tot zes jaar. Het zwemmen gebeurt in het zwembad, het fietsen daarna moet voor velen nog met zijwieltjes gebeuren en het lopen gaat ze goed af. Geweldig om te zien hoe behendig sommige kinderen al zijn. De gemiddelde leeftijd schat ik op vier jaar, maar het verschil is al duidelijk te zien. Sommigen zijn al echte sporters en anderen vertederen alleen maar. Maar allemaal doen ze hun best en iedereen krijgt natuurlijk een prijs. Als we met het dek bezig zijn, zien we toch weer nieuwe beschadigde plekken in het rubber tussen de teak delen.  Het zint ons niet en we gaan op zoek naar iemand die ons kan helpen het dek goed te repareren. We komen terecht bij Driftwood en dat blijkt een goede keus te zijn. We maken een afspraak met ze dat ze de volgende week beginnen. Ze pakken het  grondig aan en dat is ook wat we willen. Al het rubber wordt door ze verwijderd en de groeven uitgeschuurd en weer met rubber gevuld. Soms zijn ze met vier man bezig maar het resultaat is na een week heel goed en we zijn zeer tevreden. Ondertussen demonteren we de watermaker, om die mee naar Nederland te nemen voor een grote beurt. Rob Wink vraagt ons doodleuk om ook het hele onderstel mee te nemen en dat heeft nog wat voeten in aarde, maar ook dat lukt weer. Zaterdag 12 mei spoelen we de motor en de generator met zoet water en meren de boot zwaar af, omdat we de volgende dag via Barbados en Londen naar huis vliegen.


Maandag 25 juni vliegen we dan weer terug naar Grenada om nog twee weken met Cathelijne, Victor, Thomas en  Jesse aan boord te zijn. We huren een auto en zien veel van het eiland. Na een week vindt Cathelijne het toch vooral voor Jesse 's nachts te warm worden aan boord en gaan ze naar een hotel. Wij kunnen de boot nu nog verder klaar maken en zien elkaar 's middags weer aan het zwembad. Het is weer een fijne tijd met z'n allen en we genieten. Zondagmorgen 8 juli heel vroeg vertrekken we uit de haven om de Drammer om te varen naar Grenada Marine aan de zuidkant van het eiland. We hadden al een afspraak gemaakt en zijn tijdens het eerste verblijf gaan kijken. Het ziet er zeer betrouwbaar uit en we hebben ze ook via recommandatie van een zeiler die er al meer dan tien jaar staat. Om 9.20 uur pikken we een mooring op in de baai bij Grenada Marine en we maken de boot schoon met zoet water uit de tanks, die we daarvoor speciaal gevuld hebben. Het neemt nog veel tijd in beslag, maar de boot is nu ook brandschoon. Hans zwemt nog een paar keer rond de boot en we genieten van een borrel en een lekkere maaltijd met prachtig  uitzicht over de baai. Na een goede nachtrust melden we ons 's morgens om 8.00 uur bij de portaalkraan. Ik vind het altijd heel spannend om uit het water getild te worden en krijg er steeds weer de kriebels van. Maar al snel blijkt hoe vakkundig deze mensen zijn en alles verloopt volgens de planning. De Drammer krijgt tot onze verbazing een mooie plaats vooraan, waar goed toezicht is. Er staan meer dan 250 jachten gestald en het ziet er allemaal goed uit. Voor we weggaan wordt de Drammer nog met singels aan de grond verankerd, en we zijn tevreden zoals hij daar staat. Na een nacht in het hotel vliegen we de volgende morgen weer naar Nederland. Het zal tot februari 2013 duren tot we weer met de Drammer door de Carribean gaan trekken. Tot die tijd mag de Drammer genieten van een welverdiende rust.